دستگاه اکسیژن ساز، دستگاهی پزشکی بوده است که اکسیژن خالص را از هوا استخراج نموده و برای تنفس بیمار فراهم میشود. دستگاه اکسیژن سازبا هدف تأمین اکسیژن مورد نیاز بیماران تنفسی طراحی گردیده است. هوا به طور طبیعی شامل ۲۱٪ اکسیژن، ۷۸٪ نیتروژن و ۱٪ گازهای دیگر میتواند باشد.
اکسیژن ساز برخلاف کپسول اکسیژن که ذخیره سازی گاز می باشد، اکسیژن را از هوا تولید می نماید. این ویژگی باعث گردیده است محدودیتی در حجم اکسیژن وجود نداشته باشد و به طور مداوم و پیوسته، اکسیژن مورد نیاز بیمار مورد تأمین قرار گرفته شود. دستگاه اکسیژن ساز غالبا به دو صورت خانگی و پرتابل ساخته می شوند.
فرایند تولید اکسیژن در دستگاه اکسیژن ساز به کمک فناوری «جذب نوسانی فشار» (PSA) انجام می یابد. ابتدا هوا از طریق فیلترها وارد کمپرسور می شود. کمپرسور هوا را فشرده نموده و به ستون های حاوی «زئولیت» ارسال می کند. زئولیت یک ماده جاذب است که مولکول های نیتروژن را به خود جذب می کند. با جذب نیتروژن، اکسیژن در ستون ها باقی مانده و غنی می شود.
اکسیژن سازها معمولاً مجهز به نمایشگر میزان جریان اکسیژن و زنگ هشدار بوده تا در صورت بروز مشکل، کاربر را مطلع نمایند. همچنین این دستگاه ها دارای فیلترهای هوا میتوانند باشند که به طور مرتب باید تعویض یا شستشو شوند. با توجه به نیاز بیماران مختلف، این دستگاه ها در ظرفیت های متفاوتی تولید می شوند. در نهایت، اکسیژن ساز وسیله ای حیاتی است که به بهبود کیفیت زندگی بیماران تنفسی کمک می کند و به عنوان جایگزینی قابل اعتماد برای کپسول های اکسیژن شناخته شده اند.
دستگاه اکسیژن ساز وسیله ای پزشکی میباشد که اکسیژن غنی شده را از هوا جدا نموده و به بیمار تحویل داده میشود. این دستگاه به طور خاص برای کمک به بیمارانی که دچار کمبود اکسیژن هستند طراحی شده است.
اکسیژن سازها به دو دسته کلی خانگی و قابل حمل تقسیم بندی میگردند. نوع خانگی معمولاً بزرگ تر، با ظرفیت بالاتر و مناسب برای استفاده مداوم میباشد، در حالی که نوع قابل حمل سبک تر بوده و برای استفاده در سفر یا حرکت طراحی گردیده است. دستگاه های اکسیژن ساز اغلب دارای امکاناتی مانند نمایشگر میزان خلوص اکسیژن، هشدار افت فشار، فیلترهای تصفیه و تنظیم جریان میتوانند باشند. دستگاه اکسیژن ساز با حذف نیاز به کپسول اکسیژن پرتابل، ایمنی و راحتی بیشتری برای کاربران فراهم نموده است.
فرآیند تغلیظ در دستگاه اکسیژن ساز شامل مراحل زیر میتواند باشد:
ابتدا هوای اتاق وارد دستگاه گردیده و از فیلترهای گرد و خاک و آنتی باکتریال عبور نموده تا تمیز شود.
مرحله بعدی وارد کمپرسور پیستونی می شود که آن را فشرده کرده و به سیلندرهای زئولیت فرستاده میشود.
سیلندرها که با گرانول زئولیت پر شده اند، مولکول های نیتروژن را نگهداری نموده و باقی گازها را مورد عبور قرار می دهند. هوای تغلیظ شده به سمت ستون خروجی هدایت گردیده و گاز نیتروژن از ستون ورودی تخلیه می شود.
هوای تغلیظ شده از ستون خروجی به مخزن اکسیژن فرستاده شده و در این مخزن به کمک رگلاتورهای فشار تنظیم می شوند.
هوای بدست آمده از سنسور خلوص اکسیژن عبور کرده و پشت فلومتر برای کنترل جریان متوقف می شوند.
زمانی که بیمار از نازل استفاده مینماید ، فلومتر اجازه عبور جریان هوا به میزان مورد نیاز را داده و امکان استفاده از آن را فراهم می کند.
انواع دستگاههای اکسیژن ساز:
اکسیژن سازها بر اساس حجم تولید اکسیژن(۵، ۸، ۱۰و… لیتری) و نوع تولید اکسیژن که پیوسته یا منقطع است مورد تقسیم بندی قرار گرفته میشوند اما تقسیم بندی اصلی دستگاه اکسیژن ساز بر اساس ثابت یا پرتابل بودن دستگاه میتواند باشد که عبارتند از:
دستگاه اکسیژن ساز ثابت:
دستگاه هایی بزرگ میباشند که داخل منزل مورد استفاده قرار گرفته میشوند و دارای چرخ میباشند و قابلیت جابجایی را میتوانند داشته باشند. این دستگاه ها جریان اکسیژن را به صورت مداوم تولید کرده و با برق شهری کار می کنند. خلوص اکسیژن در این دستگاه ها ۹۳ تا ۹۵ درصد بوده و همراه دستگاه، لیوان اکسیژن ساز و نازل بینی نیز در بسته بندی قرار دارند. وزن این دستگاه ها از ۱۲ تا ۲۸ کیلوگرم هستند.
دستگاه اکسیژن ساز پرتابل:
این نوع ازدستگاه های اکسیژن ساز که کوچک تر و سبک تر از مدل ثابت می باشند برای بیمارانی میتواند مناسب باشد که می خواهند در بیرون از منزل هم ازدستگاه اکسیژن ساز استفاده می نمایند. این اکسیژن ساز دارای کیف حمل، باتری و معمولا شارژر فندکی ماشین میباشد. بسته به نوع دستگاه، از ۲ تا ۵ ساعت امکان استفاده از آن با باتری وجود داشته که برای مصرف کمتر باتری، تولید اکسیژن در این دستگاه ها عمدتا به صورت منقطع صورت پذیر میباشد. وزن این دستگاه ها بین ۱ تا ۳ کیلوگرم هستند. برخی از این دستگاه ها این قابلیت را دارا میباشند که با سنسورهای خود، دم و بازدم بیمار را تشخیص دهند و هنگام دم اکسیژن را به ریه رسانده و هنگام بازدم دی اکسید کربن را خارج کنند.
نحوه استفاده از دستگاه های اکسیژن ساز
اگر هنوز نمی دانید چگونه از یک اکسیژن ساز استفاده کنید، ممکن است فکر کنید که این کار دشواری میباشد. با این حال، این روند بسیار ساده بوده که هر کسی می تواند آن را انجام دهد. فقط باید دستگاه را به درستی راه اندازی نمایید ، آن را روشن نموده و قبل از گذاشتن ماسک یا کانول بینی خود، دستگاه به میزان جریان تجویز شده تنظیم شده باشد.
چند نکته میتواند وجود داشته باشد که باید در نظر گرفت. به یاد داشته باشید که:
ژنراتور اکسیژن را یک یا دو فوت دورتر از مبلمان و یا کنار دیوار قراردهید.
دستگاه را 15 تا 20 دقیقه قبل از استفاده از آن روشن نموده تا بتواند غلظت دقیق هوا را پخش کند.
قبل از شروع درمان، هرگونه پیچ خوردگی یا خمیدگی لوله را صاف کنید.
اگر قرار باشد که سطح اکسیژن پایینی داشته باشید، می توانید از ماسک استفاده نمایید. برای سطوح بالا، کانولای بینی را وارد کنید.
جهت دریافت قیمت و اطلاعات مورد نیاز با شماره 02188722027 و موبایل 09126147685 گروه صنعتی ناب زیست تولید کننده انواع دستگاههای اکسیژن ساز تماس بگیرید.
اکسیژن ساز